Zlatni retriver

Naši retriveri u Večernjaku

Mala obitelj i njihovi zlatni retriveri

Goldeni su nježni, pristojni i inteligentni obiteljski psi. Lako se dresiraju i vrlo su strpljivi i nježni prema djeci, priča nam Dario Lesjak koji se uzgojem bavi od 2001. godine. Na svom imanju u Međimurju on i njegova mala obitelj, a posebno kći Fiona, uživaju u društvu jedne je od najpopularnijih pasmina na svijetu.

O postanku ove vrste ima nekoliko zanimljivih priča.

Prema jednoj njegovo gospodstvo Dudley Marjoribanks je 1858. godine vidio skupinu od osam ruskih ovčara u cirkusu u Brightonu. Nakon predstave koja ga se jako dojmila htio je kupiti dva psa, no kupio je cijelu skupinu. Tako su ti psi križani sa psima Sv. Huberta postavili temelje novoj vrsti. Ova priča sadrži mnogo kontradiktornosti, a pravu istinu možete saznati u drugoj priči.

Prema drugoj priči zlatni retriver je nastao križanjem retrivera sa španijelima, a uzgojen je na jednoj škotskoj grofoviji. Naime, prema toj priči prvi pokušaji stvaranja donosačke pasmine sežu u 1867. godinu u Stafford, gradić u Velikoj Britaniji nedaleko od Birminghama. Ondje su lovci svoje setere donosače križali s manjim Sv. Johnovim newfoundlandskim psima koji su došli u Veliku Britaniju s newfoundlandskim ribarskim flotama.

Tadašnji newfoundlandski psi bili su manji i lakši od današnjih. U daljnja križanja dodavala se krv engleskog vodenog španijela i kolija, što je s vremenom dovelo do razvoja wavy-coated retrivera ili u slobodnom prijevodu, retrivera valovite dlake – prvog pravog pretka zlatnih retrivera kakve poznajemo danas. Treba naglasiti i to da su seteri i španijeli koji su korišteni u križanjima tada izgledali bitno drukčije nego što te pasmine izgledaju danas.

Najzaslužniji za stvaranje pasmine zlatnih retrivera bio je Sir Dudley Coutts Majoribanks, kasnije poznat kao Lord Tweedmouth, čiji je uzgoj kreirao prvog pravog zlatnog retrivera. On je 1860. godine šetajući Brightonom sa svojim sinom naišao na prekrasno žuto štene koje je bilo vlasništvo jednoga brightonskog obućara koji ga je dobio kao naplatu duga od predradnika na imanju Lorda Chichestera. Lord Tweedmouth odmah se zaljubio u štene, te nagovorio obućara da mu ga proda. To je štene bilo jedino žuto u leglu crnih wavy-coated retrivera.

Lord Tweedmouth nazvao ga je Nous. Nous je 1865. godine ušao u Stud Book of Lord Tweedmouth (knjiga bilježaka o parenjima u uzgajivačnici Lorda Tweedmoutha koja sadrži podatke od 1835. do 1889. godine, a koja se čuva u engleskom Kennel Clubu). Nous je 1868. godine paren s Belle, kujom engleskog vodenog španijela koju je Lord Tweedmouth dobio na dar od svojeg rođaka Davida Robertsona iz Ladykirka na rijeci Tweed, a rezultat tog parenja bilo je leglo od tri žuta šteneta (Crocus,Cowslip i Primrose), što se smatra temeljem zlatnih retrivera kao posebne pasmine. Pedesetih godina dvadesetog stoljeća objelodanjena je Knjiga bilježaka Lorda Tweedmoutha (Stud Book of Lord Tweedmouth) kroz članke koje je pisao njegov praunuk Grof od Ilchestera. Knjiga je tada bila vlasništvo Lady Pentland, praunuke Lorda Tweedmoutha, a ona ju je poklonila engleskom Kennel Clubu gdje se može vidjeti i danas.

Na osnovi te knjige engleski Kennel Club 1960. godine službeno je priznao da je pasminu zlatnih retrivera definitivno započeo Lord Tweedmouth svojim uzgojem u drugoj polovici 19. stoljeća.

Izvor: Večernji list